DUNE : ราชันย์ภิภพทราย
ประพันธ์ : Frank Herbert
แปล : กรลักษณ์
สำนักพิมพ์คุณพ่อ
วิจารณ์โครงเรื่อง
เอกภพขนาดยักษ์ที่เหมือนเวทีทางการเมืองขนาดใหญ่ ภาคแรกของมหากาพย์นิยาย
วิทยาศาสตร์ที่อลังการและได้รับการกล่าวขวัญให้เป็นวรรณกรรมวิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุดในโลก
จับประเด็นอยู่ที่เด็กหนุ่มวัยรุ่นจากตระกูลใหญ่ พอล อทรัยเดรส ทายาทคนเดียวของตระกูล
ผู้เกิดจากนางสนมเจสซิก้า ของดยุคเลโต อทรัยเดรส เมื่อจักรพรรดิมีบัญชาให้พวกเค้า
ย้ายไปปกครองพื้นพิภพแห่งทะเลทรายนามว่า อาราคิส ดาวดวงเล็กๆที่เป็นแหล่งเดียวใน
จักรวาลที่สามารถผลิตเครื่องเทศ (spice) ซึ่งเมื่อเสพเข้าไปจะ่ช่วยเสริมสร้างสติปัญญาและ
ญาณหยั่งรู้ของมนุษย์ รางวัลพ่วงท้ายจากคำสั่งที่จักรพรรดิมอบให้ คือแผนการร้าย
ด้วยฝีมือของศัตรูเก่าแก่ของตระกูลอทรัยเดรส ตระกูลฮาร์คอนเน็นซึ่งผู้กุมอำนาจสูงสุด
ของตระกูลคนปัจจุบันคือบารอนวราดิเมียร์ ฮาร์คอนเน็น
แต่ในความโชคร้าย ความหวังในการรับมือกับแผนการต่างๆก็ยังพอมี เหล่าคนพื้นเมืองแห่ง
อาราคิส "เฟรเมน" นักรบผู้เก่งกาจและน่าครั่นคร้าม ผู้ถูกตระกูลฮาร์คอนเน็น 'ล่า' เยี่ยงสัตว์
ดยุคเลโตพร้อมแล้วกับความร่วมมือ เพื่อศัตรุของศัตรูคือมิตร

วิจารณ์เนื่องเรื่อง
เนื้อเรื่องจะเป็นการเล่าเรื่องผ่านมุมมองของหลายๆคน คนหลักๆคือ พอล อทรัยเดรส บางส่วนก็จะเป็นการมองพอลผ่านบุคคลรอบข้าง
ดยุคเลโตเป็นนักการเมืองที่เก่งคนนึง และมีความสามารถในการชักจูงคนเหล่ามือด ีรอบๆตัวไม่ว่าจะเป็น ทูเฟอร์ ฮาวัต มนุษย์พลังจิตที่แม้แต่จักรพรรดิยังกลัวเกรง
เกอร์นี่ ฮัลเลค นักรบและนักดนตรีผู้น่ารัก ดันแคน ไอดาโฮ ครูฝึกดาบและนักรบผู้ผ่าเผย
ท่านหญิงเจสซิก้า นางสนมและแม่ของทายาท คนรักเพียงคนเดียวที่ถูกการเมืองกดไว้จน
ไม่อาจได้ก้าวขึ้นเป็นดัชเชส ยูเอห์หมอประำำจำตระกูลผู้มีความแค้นฝังลึกต่อ ตระกูลฮาร์คอนเน็น


edit @ 2007/03/17 23:03:14

จับอิดนึ้ง
โก้วเล้ง : ประพันธ์
น. นพรัตน์ : แปล
สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมมิกส์
2 เล่มจบ
วิจารณ์ภาพรวม
ผลงานสุดแปลกประหลาดของมังกรโบราณโกวเล้ง จากเดิมที่เป็นนิยายก่อนแล้วจึงเป็นบทภาพยนต์ โกวเล้งกลับเขียนบทภาพยนต์ก่อนแล้วจึงตัดแปลงมาเป็นนิยายกำลังภายใน อาศัยการเดินเรื่องเร็ว บทบรรยายน้อย เนื้อเรื่องกระชับ(มาก) ถือเป็นจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ของการเขียนนิยายกำลังภายใน ยุครุ่งเรืองที่สุดของโกวเล้ง แม้ว่า"จับอิดนึ้ง" จะได้รับการชี้แจงจากโกวเล้งว่าเป็นเพียง"การทดลอง" สำหรับวิธีการเขียนแบบใหม่ แต่ก็สามารถแสดงถึงอัฉริยะในการสลัดทิ้งกรอบและภาพลักษณ์ ของนิยายกำลังภายในแบบเดิมได้

วิจารณ์เนื้อหา
เซียวจับอิดนึ้ง(น้องชายลำดับสิบเอ็ด) เป็นชื่อของจอมโจรที่ร้ายกาจและอำมหิตที่สุดแห่งยุค ชาติกำเนิดคลุมเครือ เพลงกระบี่ไม่แจ้งชัดผู้ที่ เคยพบหน้ามันแทบจะไม่เคยมีใครรอดชีวิต ซิมเปียะกุน คุณหนูตระกูลซิมผู้สูงศักดิ์ที่เริ่มตกต่ำ ชีวิตของนางเหมือนนกน้อยในกรงทอง แต่เพราะความงามเป็นที่ ต้องตาต้องใจของชายลึกลับ(อ๊าย อยากเฉลยจัง) ทำให้ต้องประสบชะตากรรมเลวร้ายของความเป็นจริง เซียวจับอิดนึ้งเป็นจอมโจรปล้นฆ่า มีคดีติดตัวมากมาย ทั้งทีท่ำเองและเป็นแพะ ก็เลยเผชิญกับการตามฆ่าอย่างไม่ลดละ แต่ใครจะเข้าใจความหมายของความโดดเดี่ยวของเค้าได้? หัวใจของเซียวจับอิดนึ้งได้พบกับความหมายของการมีชีวิต นอกจากการมีวันพรุ่งนี้ นั่นคือการปกป้องซิมเปียะกุน เพียงเพื่อนาง เซียวจับอิดนึ้งเผชิญหน้ากับความตายมากมาย ซิมแปะกุนก็เป็นเพียงหญิงสาวอ่อนโลกที่ไม่รู้จัก ความโหดร้ายของ"ความเป็นจริง" ถูกความดีของคนหลอกล่อซะจนลงมือทำร้ายเซียวจับอิดนึ้ง บทสรุปของความรักที่น่าเทิดทูน สะท้อนออกมาจากชีวิตรักอันปวดร้าวของโกวเล้ง

ความเห็นส่วนตัว
อาจเป็นความรู้สึกส่วนตัวและอุปทานที่ทุกครั้งที่หยิบนิยายของโกวเล้งจะได้กลิ่นเหล้าคละคลุ้งออกมา จุดหัเหครั้งนี้ ส่งผลต่อนิยายกำลังภายในยุคสุดท้ายของโกวเล้ง (เช่น "ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่" ฯลฯ) ก่อนจะเสียชีวิตอย่างมาก ทุกเรื่องจะเดินเร็วบทบรรยายน้อย บทต่อสู้รุนแรงดุดัน และแฝงกลิ่นเหล้าหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ (เหมือนสหายในกระท่อมของเราคนนึงเลยเนอะ) งานคราวนี้ โกวเล้งลากไส้อันโสมมของความเป็น "วิญญูชน" ออกมาอย่างหมดสิ้น สะท้อนความเป็นจริงของทุกยุคสมัยว่า "ความเป็นคนอยู่ที่การกระทำลับหลัง ไม่ใช่เพราะเสียงเล่าอ้าง" วิญญูชนจอมปลอมสะท้อนภาพหน้ากากหลากหลาย รูปแบบของการใช้ชื่อเสียง หลอกลวงคนทั้งโลกได้อย่างยอดเยี่ยม อดไม่ได้ที่จะนึกถึง "กระบี่วิญญูชนงักปุกคุ้ง" จากกระบี่เย้ยยุทธจักรของกิมย้งไม่ได้ ไม่ใช่แค่ 1 แต่เกินครึ่งโหลเหล่าวิญญูชนจอมปลอมทั้งหลายจะออกมา วาดลวดลายสอนวิธีลวงโลกให้กับผู้อ่าน /me แค่อ่านก็เมาโดยไม่ต้องมี....(ใครซักคน)กินเหล้าเป็นเพื่อนเลย
edit @ 2007/02/25 08:05:13

ใต้ถุนป่าคอนกรีต
โดย "รงค์ วงษ์สวรรค์

นิยายเขียนจากประสบการณ์ตะลุยซานฟรานซิสโกของนักเขียนภาษาดุดัน คันต่อมศีลธรรม และเป็นพิษต่อพวกมือถือสากปากถือศีล สะท้อนแง่มุมของการใช้ชีวิตเมืองนอกผ่านมุมมองของคน 3 คนซึ่งก็อยู่กันตามสภาพตามคำเปรยปก

บ้านเลขที่ 1011 ถนนไฮด์ มี 3 คน "ทน" อยู่ในบ้านนั้น

วิธีการสื่อเรื่องราวแบบหมัดตรงผสมกับสำนวนกระแนะกระแหนที่เผ็ดร้อนเหมือนพริกขี้หนูสวน ทำให้นิยายเรื่องนี้แทบจะเรียกได้ว่า "ผิดปกติ" ไปจนถึง "เสียสติเขียน" ด้วยคำทับศัพท์แบบ "เกรียนร่วมสมัย" แฝงมากับการอ่านออกเสียงที่ "ถูกต้อง" จนหน้าหมั่นไส้ตั้งแต่ชื่อตอน ตัวละครในเรื่อง ไปจนถึงคนเขียนและผู้ดูแลที่ยอมให้ผลงานแบบนี้พิมพ์ออกมาได้(ยังไงวะเนี่ย)

สิ่งที่เหมือนกับนิยายหรืองานเขียนอื่นๆเกี่ยวกับการไปใช้ชีวิต ณ แดนไกลบ้านคือ "ความเหงา+เยี่ยน ความจน และความหิว" ซึ่งเป็นแรงขับที่ผลักไสให้ผู้คนต่างโหยหาและค้นหาคำตอบว่าเพราะอะไรตัวเองถึงต้องระเห็จมาจนถึงที่นี่ บ้างก็ได้คำตอบ บ้างก็ถูกคำถามกลืนกินจนขี้เกียจหาคำตอบ บ้างก็.....

อ่านเรื่องนี้แล้วคิดถึงพี่แจมจังเลย....