ราชาแห่งราชัน Lord of the king

-พล๊อตเรื่อง ชายหนุ่มผู้กำลังตกงานลองเข้าไปเล่นเกมออนไลนของบริษัทที่เขาตั้งใจไปสมัครงาน พบประสบการณ์มหัศจรรย์มิคาดฝัน ทำให้เปลี่ยนความตั้งใจเดิมมา ลองเป็นนักเล่นเกมมืออาชีพเพื่อหาทางเลี้ยงปากท้อง

-ธีมของเรื่อง คนผู้เต็มไปด้วยน้ำใจไรการปิดบังจะขึ้นเป็นใหญ่ในโลกที่เต็มไปด้วยการแข่งขันคำนึงถึงผลประโยชน์และเห็นแต่ตัว

ตัวละคร ที่ 1 เฉินเฟิง มากด้วยน้ำใจ เห็นสิ่งไม่เป็นธรรมต้องยื่มมือเข้าช่วยเหลือ หาได้ยากในสังคมเกมออนไลน์ที่เต็มไปด้วยการแย่งชิงแข่งขัน
ตัวละคร ที่ 2 ผู้คนที่พบในโลกของเกม ช่วยประสานผลักดัน เฉอเฟิง
ตัวละคร ที่ 3 ไม่พบ ยังไม่พบใครที่ขัดขวาง เฉอเฟิง

ราชาแห่งราชันมีการดำเนินเรื่องแบบนิยายจีนกำลังภายใน สหายน้ำมิตรคุณธรรม ล้วนมีในเรื่องนี้อย่างครบถ้วน แต่เปลี่ยนโลกของยุทธภพที่พวกเราคุ้นเคย มาสู่โลกของเกมออนไลน์ที่เต็มไปด้วยการเอาเปรียบและเห็นแก่ตัว ฉากของเรื่องเป็นโลกในอนาคตที่เกมกลายเป็นโลกเสมือนจริงที่จับต้องได้ รู้สึกเหนื่อย รู้สึกหิว รู้สึกเจ็บเวลาถูกโจมตี

จุดขายของเรื่องคือระบบเกมในโลกอนาคตที่พาคนหนีจากโลกแห่งความเป็นจริงไปสู่โลกของจิตนาการ ความไม่ได้เรื่องต่างๆของระบบเกมในยุคนี้ถูกแก้ไข สร้างความรู้สึกให้คนอ่านค้นพบว่า เกมราชันฯนี้ช่างเป็นเกมในฝัน ยิ่งอ่านยิ่งน่าติดตาม ยิ่งอ่านยิ่งทราบซึ้งกับน้ำใจเฉอเฟิงการช่วยเหลือของมิตรสหาย สมบัติล้ำค่า การล้มบอสระดับสุดโหด ประสบการณ์มหัศจรรย์ ที่หลายคนต้องการสัมผัสในโลกของเกมออนไลน์ ได้ถูกเติมเต็มในใจด้วยเรื่องราวของ เฉอเฟิงกับเพื่อนๆ

ในตอนแรกผมเข้าใจว่านิยายเรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องราวที่วัยรุ่นในวัฒนธรรมป๊อปเป็นผู้เขียนขึ้นเพราะภาษาขาดอรรถรส อ่านได้เห็นได้แต่ขาดรสชาติ แท้จริงแล้วประวัติผู้เขียนอายุ 30 ชื่อในอินเตอร์เน็คคือ วณิพกเมฆพลิ้วละล่อง (อวิ๋นคายเพียวล่างจือ) อ่านหนังสือนิยายมามากมายจนคันมืออยากเขียนงานของตัวเอง ประวัติโดยละเอียดหาอ่านได้ที่ http://my.dek-d.com/fayfena/story/view.php?id=279158 ( เป็นฉบับทดลองอ่าน เล่มหนึ่งทั้งเล่ม และ เล่มสองตอนแรก นับว่าไม่เสี่ยงเกินไปนักที่จะซื้อหนังสือราคา 140 บาทหากได้อ่านก่อน )

จากประวัติผู้เขียนด้วยภาษาที่แสนธรรมดาเน้นการเล่าเรื่องไม่มีการบรรยาถึงอรรถรส เช่นนิยายกำลังภายในทั้งหลาย น่าจะเป็นเพราะว่าผู้เขียนจงใจสื่อสารให้ง่ายกระซับไม่วุ่นวาย ให้เข้ากับกลุ่มเป้าหมายที่ไม่ใช่นักอ่าน แต่เป็นนักเล่นเกมส์โดยตรง

โดยส่วนตัวเชื่อว่าผู้เขียนซึ่งอ่านหนังสือมามากมายตามประวัตินั้นไม่ควรมีสำนวนภาษาที่แสนธรรมดาเช่นนี้ แต่หากจงใจสื่อสารให้ตรงกลุ่มเป้าหมายมากกว่าจึงมุ่งไปทีการเล่าเรื่องโดยมองข้ามอรรรถที่ในยุคสมัยนี้กลายเป็นเรื่องไม่จำเป็น?

วิจารณ์โดยฉลุหมื่นปทุม

edit @ 2007/05/28 02:29:02