ใต้ถุนป่าคอนกรีต
โดย "รงค์ วงษ์สวรรค์
นิยายเขียนจากประสบการณ์ตะลุยซานฟรานซิสโกของนักเขียนภาษาดุดัน คันต่อมศีลธรรม และเป็นพิษต่อพวกมือถือสากปากถือศีล สะท้อนแง่มุมของการใช้ชีวิตเมืองนอกผ่านมุมมองของคน 3 คนซึ่งก็อยู่กันตามสภาพตามคำเปรยปก
บ้านเลขที่ 1011 ถนนไฮด์ มี 3 คน "ทน" อยู่ในบ้านนั้น
วิธีการสื่อเรื่องราวแบบหมัดตรงผสมกับสำนวนกระแนะกระแหนที่เผ็ดร้อนเหมือนพริกขี้หนูสวน ทำให้นิยายเรื่องนี้แทบจะเรียกได้ว่า "ผิดปกติ" ไปจนถึง "เสียสติเขียน" ด้วยคำทับศัพท์แบบ "เกรียนร่วมสมัย" แฝงมากับการอ่านออกเสียงที่ "ถูกต้อง" จนหน้าหมั่นไส้ตั้งแต่ชื่อตอน ตัวละครในเรื่อง ไปจนถึงคนเขียนและผู้ดูแลที่ยอมให้ผลงานแบบนี้พิมพ์ออกมาได้(ยังไงวะเนี่ย)
สิ่งที่เหมือนกับนิยายหรืองานเขียนอื่นๆเกี่ยวกับการไปใช้ชีวิต ณ แดนไกลบ้านคือ "ความเหงา+เยี่ยน ความจน และความหิว" ซึ่งเป็นแรงขับที่ผลักไสให้ผู้คนต่างโหยหาและค้นหาคำตอบว่าเพราะอะไรตัวเองถึงต้องระเห็จมาจนถึงที่นี่ บ้างก็ได้คำตอบ บ้างก็ถูกคำถามกลืนกินจนขี้เกียจหาคำตอบ บ้างก็.....
อ่านเรื่องนี้แล้วคิดถึงพี่แจมจังเลย....
