Review By Izabelle
ปีเตอร์กับนักจับดาว
สำนักพิมพ์ แพรว เยาวชน
ผู้เขียน : เดฟ แบรรี่, ริดลีย์ เพียรสัน
ภาพประกอบ : เกร็ก คอลล์
ผู้แปล : ธารพายุ
ปฐมกาลแห่งปีเตอร์แพน ก่อนจะบินได้และไม่มีวันโต
ปีเตอร์แพน เรื่องของเด็กชายผู้บินได้และไม่มีวันโต นิทานอ่านเล่นที่เราๆคงจะพอเคยผ่านหูกันมาบ้างแล้ว และเรื่องก็เกิดขึ้นเมื่อลูกสาวตัวน้อยของผู้เขียนถามว่า "เด็กเหาะได้คนหนึ่งพบโจรสลัดคนหนึ่งได้อย่างไร?" แค่คำถามเล็กๆจากการอ่านหนังสือสักเล่มนึง เกิดมาเป็นหนังสืออีกเล่มนึง ด้วยประการฉะนี้
คงมีหนังสือเขียนเรื่องแบบนี้มาบ้างแล้วมั้ง แต่พอดีเราไม่เคยอ่านแหะ
เรื่องจากปกหลัง
หนูบินได้อย่างไร เกิดอะไรขึ้นในห้องเก็บสินค้าห้องนั้น
ทำไมพวกเขาต้องจัดยามเฝ้ามัน เพราะเหตุใดมอลลีจึงลงไปอยู่ที่นั่น ดวงตาที่เขามองเห็นในความมืดเป็นของเธอหรือ
ต้องใช่สิ! แต่คนแบบไหนกันที่มีดวงตาเช่นนั้น ตาซึ่งเรืองแสงในความมืด
หนูจะบินได้อย่างไรกัน
คำตอบ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตาม ต้องมีบางสิ่งเกี่ยวข้องกับหีบ หีบใบเดียวกับที่ทำให้กะลาสีประพฤติตนแปลกประหลาดมาแล้วในวันที่เรือออกจากท่า
เราจะต้องรู้ให้ได้ว่าอะไรอยู่ในนั้น
การดำเนินเรื่อง
ตัวละครแบ่งออกเป็นสามกลุ่มเมื่อหลังจากผ่านช่วงต้นไปแล้ว การดำเนินเรื่องจึงสลับกันบทละกลุ่ม ถึงแม้อยากอ่านบทของกลุ่มใดๆต่อเนื่องมันก็ทำไม่ได้ ต้องบังคับตัวเองให้อ่านไปเรื่อยๆไม่ข้ามบท เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศคั่นช่วงเวลาให้ลุ้นและรอคอยได้เป็นอย่างดี
ถ้าทิ้งช่วงเวลาที่ตัดบทดี คนอ่านก็รู้สึกอยากอ่านตอนต่อมากขึ้น แต่พอเอาบทของอีกกลุ่มถัดไปมาลง แถมทิ้งปมไว้อีกนิด สามารถทำให้คนอ่านอยากอ่านต่อไปเรื่อยๆได้
เทคนิคนี้ก็สามารถใช้ในการเขียนฟิคได้เช่นกัน ก็แบบที่เขียนหลายมุมมองหรือเปลี่ยนฉากไปที่อื่นในขณะเวลาเดียวกันนั้นแหละ ถึงแม้ตอนที่เอามาคั่นจังหวะสั้นๆจะแค่หน้ากว่าๆหรือไม่มากนัก แต่ก็เป็นแรงกระตุ้นความอยากอ่านได้เป็นอย่างดี
ถ้าเทียบกับการเขียนแบบมุมมองเดียวแล้ว การเขียนแยกกลุ่มหลายมุมมองเป็นอีกระดับนึงที่ควรศึกษาไว้สำหรับนักเขียน
ตัวละคร
เด็กก็สมเป็นเด็ก ผู้ใหญ่ก็สมเป็นผู้ใหญ่ เด็กจะเกรียนก็เกรียนสมตัวไม่มีเด็กอัจฉริยะที่อยู่ๆก็รู้แจ้งมาเฉยๆ ทำให้รู้สึกว่าเรื่องมันค่อนข้างมีเหตุมีผลไม่ติดขัดเท่าไร
ในจุดนี้เท่านั่นนะน่ะ ส่วนที่เป็นแฟนตาซีก็ยังคงเป็นแฟนตาซีเหมียนเดิม ~( ^^)~
จุดที่ชอบ
"สุภาพสตรี" แห่งเรือแบล็กสแตช เด็ดมากๆ >.<
แล้วก็ประโยคที่ว่า
ไม่มีใครเข้าใจว่ามันยากแค่ไหน ไอ้การเป็นกัปตันนี่ บรรยากาศในช่วงประโยคนี้แจ๋วชะมัด
จุดที่ไม่ถูกใจ
"ทิงเกอร์เบล" ไม่ได้มีที่มาอย่างเด็ดดวงอย่างที่อยากให้มีเลยแหะ บู่วๆ >,<
ปล. ลองทายสิว่าเล่มต่อไปเราจะอ่านเรื่องอะไร @_@